Levenslessen van een inbraak

De nieuwe Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten 2017 heeft heel wat mensen aan het denken gezet. Zo ook mijn gezin. Van het gespreksonderwerp “aftappen van verdachte mensen die bij je in de buurt wonen” kwamen we bij “wat als er iemand bij ons inbreekt”. Mijn moeder – gedragsdeskundige – dacht dat het wel leuk was een schets te geven van de verschillende rollen die mijn broertje, zusje en ik dan zouden aannemen. ‘Met jouw kracht versla jij natuurlijk de dief,’ zei ze tegen mijn broertje (hij heeft halters van 50 kilo op zijn kamer). Mijn zusje zou zorgen voor de organisatie van de verdedigingsactie (ze wil evenementplanner worden). ‘En jij…’ Mijn moeder keek me even bedachtzaam aan. ‘Jij  bent er voor de sociaal-emotionele veiligheid.’

Sociaal-emotionele veiligheid?! Ik had op zoveel meer gehoopt. Het brein achter de organisatie? Degene met net zulke innovatieve vaardigheden als Kevin uit Home Alone? Maar nee. Terwijl het inbraakalarm loopt te gillen, mijn zusje een slim plan bedenkt om de inbreker aan te geven en mijn broertje hem ondertussen te lijf gaat, mag ik warm naar iedereen glimlachen en complimentjes geven. Thanks, mam.

We hebben al veel kansen gekregen om te oefenen. Regelmatig gaat bij ons thuis het alarm af – en op een schaal van 0 tot doof valt dat geluid in de categorie ‘slechthorend’, als je begrijpt wat ik bedoel. Het is niet zo dat er om de haverklap wordt ingebroken; we vergeten gewoon dat we een alarm hebben. Of weten niet meer hoe hij werkt. Zo heb ik laatst het ding iedereen wakker laten gillen rond acht uur ’s ochtends (het zijn zoveel verschillende knopjes!). En dacht mijn vader tijdens het behangen wel even de bewegingssensor van de muur te kunnen halen – wat dus gelijk staat aan sabotage. Hallo politie!

Eigenlijk zou ik op mijn telefoon net zo’n alarm willen. Voor als daarop ingebroken wordt. Door Facebook die je gesprekken afluistert, bijvoorbeeld. Of… De AIVD die je appjes meeneemt in hun sleepnet. Je zou maar in een criminele buurt wonen (denk: Vinky). Je zou maar bij de GBP horen! “Zullen we morgen die en die ontvoeren?” Me-ga verdacht natuurlijk.

Aan de andere kant: misschien is die nieuwe wet nog niet zo verkeerd. Wat als ik alleen thuis ben en het alarm gaat af? Het brein zonder organisatie is niks. En menig inbreker zal me voor gek verklaren als ik begrijpend knik en een ‘Het is oké, je mag er zijn’-glimlach naar hem of haar zend. Nee, wat dat betreft mag de AIVD best zulke voorvallen proberen te voorkomen.

Wat is nu precies de moraal van het bovenstaande? Wel, het barst van de levenslessen. Werk samen! Doorbreek de self-fulfilling prophecy! (Sociaal-emotionele veiligheid, puh.) Belicht de verschillende kanten van Sleepwet!

En denk alvast na over jouw rol bij een inbraak.

 

Geschreven door: Janiek Huijser


Ik ben lekker stout
16apr

Ik ben lekker stout

Ik wil niet meer! Ik wil niet meer! Ik wil geen handjes geven! Ik wil niet zeggen elke keer: jawel mevrouw, jawel meneer... Nee nooit...

Jezus, bestaat u? - Paasspecial 1
26mrt

Jezus, bestaat u? - Paasspecial 1

De afgelopen maanden hebben we in de ‘God, bestaat u?’-artikelen gekeken naar argumenten voor en tegen het bestaan van God. Nu wil het...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen

Onze sponsoren